నిజమైన సంపద అత్యాశకు పోయి ఉన్న అవకాశాన్ని పోగొట్టుకున్న గౌరమ్మ కథ మరియు రంగయ్య యొక్క నిస్వార్థ గుణం చాలా చక్కని సందేశాన్ని ఇస్తున్నాయి. ఈ కథా సారాంశాన్ని (Core Theme) తీసుకుని, సరికొత్త పాత్రలు మరియు నేపథ్యంతో రూపొందించిన కథ ఇక్కడ ఉంది: రత్నగిరి రైతులు: మణివర్మ మరియు సోము రత్నగిరి అనే గ్రామంలో మణివర్మ, సోము అనే ఇద్దరు స్నేహితులు ఉండేవారు. వారిద్దరూ అడవిలో దొరికే తేనెను సేకరించి సంతలో అమ్ముకుని జీవించేవారు. ఆదాయం తక్కువగా ఉండటంతో మణివర్మ భార్య కమల ఎప్పుడూ అసంతృప్తిగా ఉండేది. సోము భార్య శాంత మాత్రం ఉన్నదానితో తృప్తి పడేది. ఒకరోజు ఆ ఊరికి దేశాంతర వ్యాపారి ఒకరు వస్తున్నారని తెలిసి, సోము అతని దగ్గర ఏదైనా పని సంపాదించాలని బయల్దేరాడు. మణివర్మ మాత్రం "అంత దూరం ఎందుకు? రేపు చూద్దాం" అని ఇంట్లోనే ఉండిపోయాడు. సోము తిరిగి వస్తుండగా దారిలో ఒక వృద్ధ సాధువు ఆకలితో అలమటిస్తూ కనిపించాడు. సోము తన దగ్గరున్న ఆహారాన్ని ఆయనకు ఇచ్చాడు. ఆ సాధువు సంతోషించి, "నాయనా! నీ నిస్వార్థానికి మెచ్చాను. నీకు ఒక వరం ఇస్తున్నాను. రేపు నువ్వు చేసే మొదటి పని నీకు విజయాన్ని ఇస్తుంది" అని దీవించి పంపాడు. సోము ఇంటికి వచ్చి జరిగినదంతా చెప్పాడు. ఆ మరుసటి రోజు సోము వ్యాపారిని కలిసి, తన నిజాయితీతో అతని నమ్మకాన్ని గెలుచుకుని, ఒక పెద్ద గోదాముకు మేనేజర్గా ఉద్యోగం సంపాదించాడు. కమల అత్యాశ ఈ విషయం తెలిసిన కమల, తన భర్తను బలవంతంగా అదే అడవికి పంపి, ఆ సాధువును వెతకమంది. మణివర్మకు ఆ సాధువు కనిపించాడు. మణివర్మ పట్టుబట్టడంతో సాధువు అతనికి కూడా ఒక వరం ఇచ్చాడు: "నువ్వు మనసులో ఏది కోరుకుంటే అది ఒక్కసారి మాత్రమే జరుగుతుంది. ఆలోచించి కోరుకో" అన్నాడు. మణివర్మ ఇంటికి వచ్చి కమలకు ఈ విషయం చెప్పాడు. కమల ఆనందంతో గంతులు వేసింది. "మనం వెంటనే కోటీశ్వరులమైపోవాలి, మన ఇల్లు రాజభవనం కావాలి" అని కోరుకోవాలని ప్లాన్ చేసింది. కానీ ఆమెకు ఒక అనుమానం వచ్చింది—"ఈ వరం నిజంగా పనిచేస్తుందా లేదా?" అని. ఆ అనుమానంతో ఆమె వెంటనే, "ముందుగా నా చేతిలో ఒక బంగారు నాణెం ప్రత్యక్షమవ్వాలి!" అని మనసులో అనుకుంది. మరుక్షణమే ఆమె చేతిలో ఒక బంగారు నాణెం వచ్చింది. ఆమె సంతోషించింది కానీ, వెంటనే భయం వేసింది. సాధువు చెప్పినట్లు ఆ 'ఒక్కసారి' అవకాశం అయిపోయింది. ఆ తర్వాత ఆమె ఎన్ని కోట్లు కోరుకున్నా, ఎన్ని భవంతులు కావాలనుకున్నా ఏమీ జరగలేదు. స్నేహ హస్తం అత్యాశతో ఉన్న ఒక్క అవకాశాన్ని చిన్న నాణెం కోసం వృథా చేసుకున్నందుకు మణివర్మ దంపతులు విచారించారు. అప్పుడు ఉద్యోగం సంపాదించిన సోము వారి దగ్గరకు వచ్చి ఇలా అన్నాడు: "మిత్రమా! అదృష్టం అనేది వజ్రం లాంటిది, దాన్ని అత్యాశతో ముక్కలు చేసుకోకూడదు. నాకు వచ్చిన ఉద్యోగంలో నీకు కూడా ఒక భాగస్వామ్యాన్ని ఇస్తాను. మనం కలిసి వ్యాపారం చేద్దాం. వరం కంటే కూడా మన శ్రమ, స్నేహం గొప్పవి." మణివర్మ దంపతులు తమ తప్పు తెలుసుకుని, సోముకు కృతజ్ఞతలు తెలిపి, అందరూ కలిసి మెలిసి సుఖంగా జీవించారు. ఈ కథలోని నీతి: "అత్యాశ విచక్షణను హరిస్తుంది. ఉన్న అవకాశాన్ని ఆలోచించి వాడుకోకపోతే పశ్చాత్తాపం తప్పదు. నిజమైన సంపద స్నేహంలో మరియు కష్టపడే తత్వంలో ఉంటుంది."