గడప దాటిన గమ్యం: సోమయ్య ప్రయాణం మలయగిరి అనే కుగ్రామంలో సోమయ్య అనే పేద కూలి ఉండేవాడు. అతనికి ఐదుగురు ఆడపిల్లలు. ఆ ఊరిలో ఏడాదంతా పనులు ఉండవు, ఉన్నా అరకొర కూలీయే లభించేది. సరైన తిండి లేక, పాత బట్టలతో ఆ కుటుంబం చాలా దీనంగా గడిపేది. ఒకరోజు రాత్రి సోమయ్యకు కలలో తను హాయిగా నెయ్యి వేసిన పొంగలి తింటున్నట్లు అనిపించింది. నిద్రలో ఆ రుచిని ఆస్వాదిస్తూ మురిసిపోయాడు. తెల్లారాక భార్య లక్ష్మికి ఆ విషయం చెప్పాడు. లక్ష్మి నిట్టూర్చి, "గంజి తాగడానికే గతి లేదు, పొంగలి మనకేడ వస్తుందిలే. ఇలాగే ఊరిలోనే ఉండిపోతే మన పిల్లలకు కడుపు నిండా అన్నం కూడా దొరకదు. ఏదైనా నగరానికి వెళ్లి పని వెతుక్కోవచ్చు కదా" అంది. కానీ, సోమయ్యకు తన ఊరు వదిలి వెళ్లాలంటే తెలియని భయం. "చూద్దాంలే" అని దాటవేశాడు. అప్పుడే పక్కింటి వారి చిన్నారి మనవడు అడుగులు వేస్తూ వచ్చి, సోమయ్య తాగబోతున్న గంజి గిన్నెను తన్నేశాడు. గంజి నేలపాలైంది. సోమయ్యకు కోపం వచ్చినా, లక్ష్మి "పాపం పసివాడు, వాడు ఇప్పుడిప్పుడే నడక నేర్చుకుంటున్నాడు. అన్నీ మనమే జాగ్రత్తగా ఉండాలి" అని సరిపెట్టింది. అదృష్టం అపహాస్యం ఆకలితోనే పని కోసం ఊళ్ళోకి వెళ్ళిన సోమయ్యకు ఎక్కడా పని దొరకలేదు. ఆ సమయంలో ఊరి మునసబు గారి ఇంటి దగ్గర పొంగలి వాసన కమ్మగా వస్తోంది. సోమయ్య వెళ్లి పని అడిగితే, "ముందు ఈ తోటంతా శుభ్రం చెయ్, చూద్దాం" అన్నారు. ఎండలో కష్టపడి పని ముగించాక, మునసబు భార్య కొద్దిగా బియ్యం ఇచ్చి వెళ్ళమంది. పొంగలి గురించి అడిగితే, "అయ్యో! బంధువులకే సరిపోయింది, నీకు లేదు" అని తేల్చి చెప్పింది. తర్వాత కోమటి గారి అంగడిలో బస్తాలు మోస్తే పొంగలి పెడతానన్నారు. పని పూర్తయ్యే సమయానికి అక్కడ దొంగలు పడటంతో హడావుడి మొదలై, ఆ అంగడి యజమాని దుకాణం మూసి పారిపోయాడు. "నా రాత ఇంతే" అని విలపిస్తూ సోమయ్య ఇంటికి చేరాడు. పసిపాప అడుగు.. పెట్టిన వెలుగు ఇంటికి రాగానే లక్ష్మి ఒక విస్తరిలో చక్కని పొంగలి తెచ్చి సోమయ్య ముందు పెట్టింది. సోమయ్య ఆశ్చర్యపోయి, "ఇది ఎక్కడిది?" అని అడిగాడు. లక్ష్మి నవ్వుతూ, "పక్కింటి చిన్నవాడు ఈరోజే మొదటిసారి గడప దాటి బయటకు వచ్చాడు. పిల్లాడు గడప దాటడం మనకు శుభసూచకం కదా! అందుకే వారి ఇంట్లో పొంగలి వండి మనకు కూడా పంపారు" అంది. సోమయ్య ఆ పొంగలిని చూసి ఆనందపడ్డాడు, కానీ తన పిల్లల కోసం ఆగిపోయాడు. "పిల్లలు రానివ్వు, అందరం కలిసి తిందాం" అన్నాడు. అప్పుడే ఆ చిన్నారి పిల్లాడు తూలుతూ సోమయ్య దగ్గరకు వచ్చి నవ్వాడు. ఆ పిల్లాడిని ఎత్తుకున్న సోమయ్యకు ఒక విషయం అర్థమైంది. "పసిపాప గడప దాటితే అది ఆ ఇంటికి పండుగ. కానీ, సంపాదించాల్సిన మగవాడు గడప దాటకుండా ఇంటికే అతుక్కుపోతే అది కుటుంబానికి కష్టం. రేపు నా పిల్లల భవిష్యత్తు బాగుండాలంటే, నేను నా భయాన్ని వదిలి గడప దాటాల్సిందే" అని నిర్ణయించుకున్నాడు. వెంటనే భార్యతో, "లక్ష్మీ! రేపు ఉదయమే నన్ను లేపు. నేను నగరానికి వెళ్లి పని చూసుకుంటాను. మన పిల్లల కష్టాలు తీర్చే బాధ్యత నాదే" అన్నాడు. ఆ మాట విన్న లక్ష్మి కళ్ళలో ఆనందబాష్పాలు మెరిశాయి. ________________________________________ ఈ కథలోని నీతి: "అవకాశాల కోసం గడప దాటి బయటకు రాకపోతే, అభివృద్ధి అనేది కేవలం కలగానే మిగిలిపోతుంది."