తథాస్తు దేవతలు పుణ్యగిరి అనే గ్రామంలో సుగుణశీలి, కుటిలశేఖరుడు అనే ఇద్దరు వ్యాపారులు ఉండేవారు. పేరుకు తగ్గట్టే సుగుణశీలి దయగలవాడు, కుటిలశేఖరుడు మాత్రం అసూయాపరుడు. సుగుణశీలి ఎప్పుడు లాభం పొందినా కుటిలశేఖరుడు సహించలేకపోయేవాడు. ఒకరోజు కుటిలశేఖరుడి దగ్గరికి పొరుగు రాష్ట్రం నుంచి ధర్మయ్య అనే నేతగాడు వచ్చాడు. "అయ్యా! మా ఊరిలో చేనేత వస్త్రాలకు అస్సలు గిరాకీ లేదు. నా దగ్గర వంద అద్భుతమైన పట్టు వస్త్రాలు ఉన్నాయి. మా అమ్మాయి వైద్యానికి అత్యవసరంగా డబ్బు కావాలి. వస్త్రం వంద రూపాయల వంతున కొంటే పది వేలు వస్తాయి, ఆ పుణ్యం మీకే దక్కుతుంది" అని వేడుకున్నాడు. వ్యాపారంలో ఆరితేరిన కుటిలశేఖరుడు, ఇప్పుడు పట్టు వస్త్రాలకు అస్సలు గిరాకీ లేదని, వీటిని కొంటే డబ్బులు వృథా అవుతాయని గ్రహించాడు. కానీ, సుగుణశీలిని ఇరికించడానికి ఇది మంచి సమయం అనుకున్నాడు. "అయ్యా! పరోపకారంలో మా సుగుణశీలిని మించిన వారు లేరు. పదండి, ఆయన దగ్గరికి వెళ్దాం" అని సుగుణశీలి ఇంటికి తీసుకెళ్లాడు. కుతంత్రం.. తథాస్తు మంత్రం అక్కడ ఊరి జనం మధ్య కుటిలశేఖరుడు ఇలా అన్నాడు: "సుగుణశీలి గారూ! ఈ పేద నేతగాడిని ఆదుకోండి. మీలాంటి మహానుభావుడికి ఈ వంద వస్త్రాలు కొనడం పెద్ద లెక్క కాదు. మీ అదృష్టం ఎలా ఉందంటే.. మీరు ఈ వస్త్రాలు కొంటే రేపు మీకు ఇవి రెట్టింపు లాభం తెచ్చిపెడతాయి!" అని వెటకారంగా నవ్వాడు. అందుకు సుగుణశీలి చిరునవ్వుతో, "మిత్రమా! నీ నోటి నుంచి మంచి మాట వచ్చింది. పైన తథాస్తు దేవతలు ఉంటారు, నీ మాట నిజమవుతుంది" అని వెంటనే లోపలికి వెళ్లి పది వేల రూపాయలు ధర్మయ్యకు ఇచ్చి వస్త్రాలు కొనేశాడు. కుటిలశేఖరుడు లోపల నవ్వుకుంటూ, "అనవసరంగా పది వేలు పోగొట్టుకున్నాడు అమాయకుడు" అనుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు. అదృష్ట దేవత కటాక్షం చిత్రంగా రెండు రోజుల తర్వాత, ఆ దేశపు మహారాణి ఒక పెద్ద వేడుకను ప్రకటించింది. దేశంలోని కోవెల విగ్రహాలన్నింటికీ కొత్త పట్టు వస్త్రాలను అలంకరించాలని, అందుకోసం పట్టు వస్త్రాల కొరత ఏర్పడిందని చాటింపు వేయించారు. వస్త్రం ధరను ఐదు వందల రూపాయలుగా ప్రభుత్వం నిర్ణయించింది. ఈ విషయం తెలియగానే ఊరి వారందరూ సుగుణశీలిని అభినందించారు. కుటిలశేఖరుడు కుళ్ళుతో అక్కడికి వచ్చి, "ఇదంతా కుట్ర! సుగుణశీలికి మహారాణి నిర్ణయం ముందే తెలుసు, అందుకే నాకు చెప్పకుండా లాభం కొట్టేశాడు" అని అరిచాడు. నిజమైన మంచితనం సుగుణశీలి శాంతంగా ఇలా అన్నాడు: "కుటిలశేఖరా! ఆ నేతగాడిని నా దగ్గరకు తెచ్చింది నువ్వు. కొనమని ప్రోత్సహించింది నువ్వు. తథాస్తు దేవతలు నీ నోటి మాటనే నిజం చేశారు. ఇందులో నా తప్పేముంది?" అంతలో అక్కడికి ధర్మయ్య వచ్చాడు. సుగుణశీలి అతడిని పిలిచి, "ధర్మయ్యా! నీ వస్త్రాల వల్ల నాకు భారీ లాభం వచ్చింది. ఇదిగో, ఈ మిగిలిన లాభంలో సగం నీదే. నీ అమ్మాయి వైద్యానికి వాడుకో" అని మరో ఇరవై వేలు ఇచ్చాడు. ఆ ఉదారత చూసి కుటిలశేఖరుడు సిగ్గుతో తలదించుకున్నాడు. తను సుగుణశీలిని నష్టపోవాలని కోరుకుంటే, ప్రకృతి మాత్రం సుగుణశీలి మంచితనానికి పట్టం కట్టిందని అర్థం చేసుకున్నాడు. ఈ కథలోని నీతి: "మనం ఇతరుల గురించి మంచి మాట్లాడితే తథాస్తు దేవతలు మనకే మేలు చేస్తారు. చెడు కోరితే అది మనకే తిరిగి వస్తుంది."