ధర్మగిరి గురువు: సత్యశీలుడు మరియు మాయాచార్య ధర్మగిరి అనే గ్రామంలో సత్యశీలుడు అనే ఒక పండితుడు ఉండేవారు. ఆయన ఊరి చివర ఒక చిన్న పాఠశాలను నడుపుతూ, పిల్లలకు విలువలతో కూడిన విద్యను, పెద్దలకు ధర్మ సందేహాలను తీరుస్తూ ఉండేవారు. ఆయనకు ఆడంబరాలు నచ్చేవి కావు. ఒకరోజు ఆ ఊరికి మాయాచార్య అనే వ్యక్తి వచ్చాడు. ఆయన రంగురంగుల దుస్తులు ధరించి, తన శిష్యులతో కలిసి పెద్ద హంగామా చేశాడు. గాలిలోంచి పూలు సృష్టించడం, రంగులు మార్చడం వంటి విన్యాసాలు చేస్తూ ఊరి ప్రజలను ఆకట్టుకున్నాడు. "నేను హిమాలయాల్లో గుప్త విద్యలు నేర్చుకున్నాను. నా విభూతి మీ కష్టాలన్నీ తీరుస్తుంది. కానీ ఆ సత్యశీలుడు ఉన్నాడే, అతనికి ఏ విద్యలు రావు. కేవలం పుస్తకాలు చదివి మిమ్మల్ని భ్రమింపజేస్తున్నాడు" అని ప్రచారం చేశాడు. పండితుడి ప్రతిపాదన ఊరి ప్రజలు ఈ మాటలకు గందరగోళానికి గురయ్యారు. విషయం సత్యశీలుడి దగ్గరకు చేరింది. ఆయన ప్రశాంతంగా చిరునవ్వు చిందించి, ఒక ఉపాయం ఆలోచించారు. మరుసటి రోజు మాయాచార్య సభలోకి వెళ్లి ఇలా అన్నారు: "మహాశయా! మీ మహిమల గురించి విన్నాను. వచ్చే ఆదివారం మన ఊరి పెద్ద చెరువు మధ్యలో ఒక 'జల పరీక్ష' నిర్వహిద్దాం. మీకున్న అద్భుత శక్తులతో మీరు నీటిపై నడిచి అవతలి ఒడ్డుకు చేరుకుంటే, మిమ్మల్ని మించిన యోగి లేరని నేను అంగీకరిస్తాను. మీరు నీటిపై నడిస్తే, నేను కూడా మీ వెంటే నడవడానికి ప్రయత్నిస్తాను" అని సవాలు విసిరారు. మాయాచార్య తన ఇంద్రజాల విద్యల ద్వారా ఏదో ఒకటి చేసి జనాన్ని నమ్మించవచ్చని భావించి, "తప్పకుండా! సిద్ధంగా ఉండండి" అని గంభీరంగా చెప్పాడు. అగ్నిపరీక్ష.. పలాయనం ఆదివారం రానే వచ్చింది. ఊరి ప్రజలందరూ చెరువు గట్టున గుమిగూడారు. కానీ మాయాచార్య జాడ లేదు. ఆయన బస చేసిన చోట చూస్తే, సామాన్లతో సహా తెల్లవారుజామునే పారిపోయాడని తెలిసింది. ప్రజలందరూ ఆశ్చర్యంగా సత్యశీలుడి వైపు చూశారు. ఆయన ఇలా వివరించారు: "జనలారా! గాలిలోంచి వస్తువులు సృష్టించడం అనేది కేవలం చేతివాటం (Magic), అది యోగశక్తి కాదు. నిజమైన యోగికి అహంకారం ఉండదు, ఇతరులను దూషించడు. తాను గొప్పవాడినని నిరూపించుకోవడానికి ఆయనకు ఎటువంటి మహిమల అవసరం లేదు. ఆయన నీటి మీద నడవలేడని ఆయనకు తెలుసు, అందుకే ప్రాణ భయంతో పారిపోయాడు." ఆయన ఇంకా ఇలా చెప్పారు: "మహిమలు చూసి మోసపోకండి. ఒక మనిషికి ఎంత జ్ఞానం ఉందన్నది ముఖ్యం కాదు, ఆ జ్ఞానాన్ని పదిమందికి ఉపయోగపడేలా ఎంత నమ్రతతో పంచుతున్నాడు అన్నదే ముఖ్యం. మాయా విద్యల కంటే మనసులోని మంచితనమే గొప్పది." ఊరి ప్రజలు తమ తప్పు తెలుసుకున్నారు. బాహ్య వేషధారణ కంటే అంతర్గత ప్రవర్తనకే ప్రాముఖ్యత ఇవ్వాలని గ్రహించారు. ________________________________________ ఈ కథలోని నీతి: "నిజమైన జ్ఞాని ఎప్పుడూ ఆడంబరాలకు పోడు. వేషభాషల కంటే గుణమే గొప్పది."