శాంతిపురం శాపం: ఒక గడ్డిపోచ తెచ్చిన ముప్పు పూర్వం శాంతిపురం అనే చిన్న రాజ్యంలో ప్రజలందరూ చాలా ప్రశాంతంగా ఉండేవారు. ఒకరోజు ఒక రైతు గడ్డి మోపును ఎడ్లబండిపై తీసుకెళ్తుండగా, ఒక గడ్డిపోచ కింద పడింది. ఆ గడ్డిపోచను తినడానికి ఒక మిడత వచ్చింది. ఆ మిడతను పట్టుకోవడానికి ఒక కప్ప దూకింది. కప్పను నోట కరుచుకోవడానికి ఒక పాము బుసకొడుతూ వచ్చింది. పామును చంపడానికి ఆ ఊరి మంగలి పెంపుడు ముంగిస వచ్చింది. తన ముంగిస పాముతో పోరాడుతుండగా, అక్కడకు ఒక వేట కుక్క వచ్చి ఆ ముంగిసపై దాడి చేసింది. ఆవేశం - ఆలోచనారాహిత్యం ఆ కుక్క ఊరి జమీందారుది. మంగలి తన ప్రాణప్రదమైన ముంగిస దెబ్బతినడం చూసి తట్టుకోలేకపోయాడు. చేతిలో ఉన్న కత్తితో ఆ కుక్కను నరికేశాడు. తన కుక్క చనిపోవడం చూసిన జమీందారు కోపంతో ఊగిపోతూ, తన తుపాకీతో మంగలిని కాల్చి చంపాడు. మంగలి మరణం ఊరి ప్రజల్లో ఆగ్రహాన్ని నింపింది. "అమాయకపు మంగలిని జమీందారు అన్యాయంగా చంపాడు" అని ఊరంతా ఏకమై జమీందారు కోటపై దాడి చేసి, అతన్ని హతమార్చారు. ఈ వార్త రాజధానికి చేరింది. రాజు తన సైన్యాధికారిని పిలిచి, "నా జమీందారును చంపిన ఆ గ్రామాన్ని తగలబెట్టండి, ప్రతి ఒక్కరినీ బంధించండి" అని ఆజ్ఞాపించాడు. మంత్రి విజ్ఞత అప్పుడు వృద్ధుడైన మంత్రి రాజును వారించి ఇలా అన్నాడు: "మహారాజా! ఒక్క క్షణం ఆగండి. ఈ వినాశనానికి మూలం ఎక్కడ ఉందో చూడండి. ఒక గడ్డిపోచ దగ్గర మొదలైన ఈ గొలుసుకట్టు గొడవ, జంతువుల సహజ స్వభావం వల్ల పెరిగింది. కానీ మనుషులు తమ ఇంగిత జ్ఞానాన్ని వాడాల్సింది పోయి, పశువుల కంటే హీనంగా ఆవేశపడ్డారు." మంత్రి ఇంకా ఇలా వివరించాడు: "ఒకరి కోపం మరొకరికి మంట పెట్టింది. ఇప్పుడు మీరు కూడా అదే ఆవేశంతో సైన్యాన్ని పంపితే, దేశమంతా స్మశానమవుతుంది తప్ప శాంతి కలగదు. ఆవేశం అగ్ని వంటిది, అది తగలబెట్టడమే తప్ప నిర్మించడం తెలియదు." రాజుకు మంత్రి మాటల్లోని సత్యం అర్థమైంది. తన ఆజ్ఞను ఉపసంహరించుకుని, గ్రామస్తులను పిలిపించి మాట్లాడి, అందరిలో ఉన్న పగను శాంతపరిచాడు. ఒక గడ్డిపోచ వల్ల జరగాల్సిన మహా వినాశనం ఆ మంత్రి మాటతో ఆగిపోయింది. ________________________________________ ఈ కథలోని నీతి: "ఆవేశం వివేకాన్ని చంపుతుంది. ఇంగిత జ్ఞానాన్ని కోల్పోయి చేసే పనులు వినాశనానికే దారి తీస్తాయి."