ఆత్మగౌరవం ఒకప్పుడు దక్షిణ దేశంలో ఉన్న విజయపురి అనే నగరంలో మాధవయ్య అనే పెద్ద వర్తకుడు ఉండేవాడు. అతడు ఏ చిన్న విషయాన్నైనా 'పెట్టుబడి - లాభం' అనే కోణంలోనే చూసేవాడు. అతని బాల్య స్నేహితుడు రంగయ్య మాత్రం సాధారణ వర్తకం చేస్తూ, "డబ్బు సంపాదించడం గొప్ప కాదు మాధవా, మనుషుల నమ్మకాన్ని, ప్రేమను సంపాదించడం గొప్ప," అని చెప్పేవాడు. వ్యాపారంలో మాధవయ్య రంగయ్య కంటే వేగంగా ధనవంతుడయ్యాడు. కానీ రంగయ్య ఎప్పుడూ తన జీవితంపై సంతృప్తిగానే ఉండేవాడు. "నాకు రోజుకు రెండు పూటలా సుఖంగా భోజనం దొరుకుతోంది, నా పిల్లలకు మంచి విద్య అందిస్తున్నాను. ఇంతకంటే ఏం కావాలి?" అని తృప్తి పడేవాడు. కొన్నేళ్లు గడిచాయి. మాధవయ్యకు ఇద్దరు కుమారులు. పెద్దవాడు జయరామ్, మంచి రూపం, తెలివితేటలు కలవాడు. రెండోవాడు ధనపాల్, కాస్త పొట్టిగా, అంత ఆకర్షణీయంగా ఉండేవాడు కాదు. ధనపాల్కు మంచి సంబంధం దొరకదేమో అని మాధవయ్య బెంగ పెట్టుకున్నాడు. రంగయ్యకు కూడా ఇద్దరు కుమారులు. పెద్దవాడు మహేష్, అందగాడు, ధైర్యవంతుడు. రెండోవాడు సురేష్, కాస్త బలహీనంగా, అంతగా అందం లేనివాడు. మహేష్ కు త్వరగానే మంచి సంబంధం కుదిరి, పెళ్లి నిశ్చయం జరిగింది. ఈ విషయం తెలిసిన మాధవయ్య, వెంటనే తన కొడుకులకు కూడా పెళ్లి ప్రయత్నాలు ప్రారంభించాడు. మాధవయ్య ఆస్తిపాస్తులు చూసి చాలామంది వారి ఆడపిల్లలను ఇవ్వడానికి ముందుకు వచ్చారు. మాధవయ్య తనకు నచ్చిన గొప్ప కుటుంబం వారిని, తన రెండో కొడుకు ధనపాల్ను చూసుకోవడానికి ఆహ్వానించాడు. పెళ్లివారు వచ్చారు. మాధవయ్య గొప్పగా వారికి మర్యాదలు చేసి, ధనపాల్ను చూపించాడు. పెళ్లివారికి మాధవయ్య హోదా, డబ్బు బాగా నచ్చాయి, కానీ ధనపాల్ను చూసి అంతగా ఆకర్షితులు కాలేదు. మధ్యవర్తి ద్వారా వారికి ఈ విషయం తెలిసినప్పుడు, మాధవయ్య వెంటనే అడ్డుతగిలి, "అయ్యో! నా పెద్ద కొడుకు జయరామ్కు ఇప్పటికే మంచి సంబంధం కుదిరిపోయింది. నా ఆశ ఏమిటంటే, ఈ ధనపాల్ పెళ్లి కూడా కుదిరితే, రెండు పెళ్లిళ్లను కలిపి ఘనంగా చేయాలనుకుంటున్నాను," అని అబద్ధం చెప్పాడు. మాధవయ్య గొప్ప ఆస్తి చూసి, అతనితో వియ్యమందాలనే తపనతో, పెళ్లివారు ధనపాల్నే అంగీకరించి, పెళ్లి నిశ్చయం చేశారు. ________________________________________ తన చిన్న కొడుకు సురెష్ కు సంబంధం కుదరడం కష్టంగా ఉందని బాధపడుతున్న రంగయ్య, సుబ్బయ్యను కలిసి, "మా సురేష్ కు కూడా సంబంధం కుదిరే మార్గం ఏమైనా ఉంటే చెప్పవా?" అని అడిగాడు. మాధవయ్య నవ్వుతూ, సుబ్బయ్య ఇలా చెప్పాడు: "రంగయ్యా!, నీకు వ్యాపార దృష్టి లేదు. ఇలాంటి విషయాల్లో మనం ఉన్నదంతా ప్రదర్శించాలి. 'చెల్లని సరుకును' (అంటే ధనపాల్ను) ముందు అంటగట్టాకే, 'మంచి సరుకు' (జయరామ్) కోసం ప్రయత్నించాలి. అందుకే, ధనపాల్ను చూడడానికి వచ్చిన వారికి జయరామ్ పెళ్లి కుదిరిపోయిందని అబద్ధం చెప్పాను. ఇప్పుడు జయరామ్కు ఒక్కరోజులో సంబంధం తేవచ్చు. నువ్వేమో మహేష్ పెళ్లిని ముందే అందరికీ తెలిసేలా చేశావు. ఇప్పుడు సురేష్ కోసం ఎవరు వస్తారు? నువ్వు మహేష్ గురించి చేసే ప్రచారం తగ్గించు. పెళ్లివారు వచ్చేదాకా ఏ కొడుకు కోసం చూస్తున్నారో తెలియనివ్వకు. ఆ తర్వాత మహేష్ ను చూపించి, మన వైభవాన్ని ప్రదర్శించు. కొంత ప్రయోజనం ఉంటుంది." రంగయ్య తీవ్ర నిరాశతో తల అడ్డంగా ఊపి, "మాధవా!, కన్న తండ్రే తన కొడుకును 'చెల్లని సరుకు' అని అనుకుంటే, ఆ పిల్లవాడికి అత్తవారింట్లో ఏ విలువ ఉంటుంది? నా సురేష్ నా దృష్టిలో బంగారం. అతనిలోని మంచి మనసును, తెలివితేటలను గుర్తించే కుటుంబం దొరికే వరకు నేను వేచి ఉండగలను," అన్నాడు. మాధవయ్య తన సలహాకు సిగ్గుపడ్డాడు. రంగయ్య తన నిజాయితీని, కొడుకుపై ఉన్న నమ్మకాన్ని వదులుకోలేదు. కొన్ని రోజుల తర్వాత, ప్రసిద్ధ వర్తకుడు ఒకరు తన కూతురి కోసం సురేష్ ను చూశారు. వారు అందం కంటే మంచి మనస్సు, నిజాయితీ, వినయానికి విలువ ఇచ్చేవారు. సురేష్ వారికి నచ్చడంతో గొప్పగా పెళ్లి జరిగింది. అత్తవారింట్లో ధనపాల్ (మాధవయ్య కొడుకు) కంటే సురేష్ (రంగయ్య కొడుకు) తన నిజాయితీ, సేవ గుణం వల్ల ఎక్కువ గౌరవాన్ని, సుఖాన్ని పొందాడు. ముఖ్య నీతి: జీవితంలో అత్యంత విలువైన 'సరుకు' - మన డబ్బు కాదు, మన పిల్లల ఆత్మగౌరవం. ఆత్మగౌరవాన్ని పోగొట్టుకోకుండా, నిజాయితీతో పెళ్లి చేసినప్పుడు మాత్రమే జీవితంలో నిజమైన సుఖం లభిస్తుంది.