నీలికొండపై ఇద్దరు మిత్రులు: నెమలి మరియు హంస చాలా కాలం క్రితం, పచ్చని అడవుల మధ్య ఉన్న ఒక సుందరమైన నీలికొండ ప్రాంతంలో ఒక నెమలి, ఒక హంస ప్రాణ స్నేహితులుగా ఉండేవి. హంస నీటిలో ఉండే పక్షి, నెమలి నేల మీద ఉండే పక్షి. అయినప్పటికీ, అవి గుడ్డు నుంచి బయటకు వచ్చినప్పటి నుండి కలిసే పెరగడం వల్ల వాటి మధ్య జాతి భేదాలు అనే ఆలోచనే ఉండేది కాదు. ఆ కొండపై ఒక ప్రశాంతమైన ఆశ్రమం ఉండేది. అక్కడ ఒక వృద్ధ జ్ఞాని నివసించేవారు. ఆయన శాంత స్వభావం ఆ అడవిలోని జంతువులన్నింటిపై సానుకూల ప్రభావం చూపేది. ఈ నెమలి, హంస రోజూ ఆ ఆశ్రమం పరిసరాల్లోనే తిరుగుతూ కాలక్షేపం చేసేవి. వివాదానికి దారితీసిన వాన ఒకరోజు ఆకాశం మేఘావృతమై ఉండగా, ఆ రెండిటి మధ్య "వర్షం" గురించి చర్చ మొదలైంది. నెమలి గర్వంగా పించం విప్పి ఇలా అంది: "మిత్రమా, వర్షం ఎప్పుడు వస్తుందో తెలుసా? పడమర నుంచి గాలులు బలంగా వీచినప్పుడే మేఘాలు కరిగి వాన పడుతుంది. నేను ఎన్నోసార్లు గమనించాను." అందుకు హంస నవ్వి, "నీకేం తెలియదు! తూర్పు నుంచి చల్లని గాలులు వచ్చినప్పుడే ఆకాశం కారుమబ్బులు పట్టి వర్షం కురుస్తుంది. మా పెద్దలు కూడా ఇదే చెప్పారు" అంది. మాట మాట పెరిగింది. నెమలి తన వాదనే కరెక్ట్ అంది, హంస తనదే నిజం అంది. చివరకు వారిద్దరి మధ్య చిన్నపాటి యుద్ధమే మొదలైంది. ఒకరినొకరు కించపరుచుకునే స్థాయికి వెళ్లారు. అప్పటిదాకా ఉన్న స్నేహం కాస్తా పగగా మారుతుందేమో అన్న భయం కలిగింది. జ్ఞాని తీర్పు తమ గొడవకు ఒక ముగింపు కావాలని భావించి, ఆ రెండూ ఆశ్రమంలో ఉన్న జ్ఞాని దగ్గరకు వెళ్లాయి. జరిగినదంతా వివరించి, "స్వామీ! మాలో ఎవరు చెప్పింది నిజం? వాన పడమర గాలి వల్ల వస్తుందా లేక తూర్పు గాలి వల్లా?" అని అడిగాయి. ఆ జ్ఞాని ప్రశాంతంగా చిరునవ్వు చిందించి ఇలా చెప్పారు: "పిల్లలారా! వాన పడమర గాలి వల్ల రావచ్చు, తూర్పు గాలి వల్ల కూడా రావచ్చు. ప్రకృతిలో గాలి ఏ దిశ నుంచి వీచినా మేఘాలు గర్జిస్తాయి, వర్షం కురుస్తుంది. కాబట్టి మీ ఇద్దరి మాటలూ వాస్తవాలే." ఆయన కొనసాగిస్తూ, "కానీ మీరు గమనించాల్సింది వాన గురించి కాదు. ఒక చిన్న విషయం కోసం ఇంతకాలం ఉన్న మీ స్నేహాన్ని పణంగా పెట్టారు. గాలి దిశ మారినట్టు అభిప్రాయాలు మారవచ్చు, కానీ ఒకసారి విడిపోయిన మనసులు మళ్ళీ కలవడం కష్టం. వాతావరణం ఏదైనా, మీ స్నేహం మాత్రం స్థిరంగా ఉండాలి" అని హితవు పలికారు. ముగింపు ఆ మాటలతో నెమలి, హంస తమ తప్పు తెలుసుకున్నాయి. ఒకరికొకరు క్షమాపణ చెప్పుకుని, అభిప్రాయ భేదాలు సహజమని, కానీ స్నేహమే శాశ్వతమని గ్రహించాయి. ఆ తర్వాత అవి మునుపటి కంటే ఎంతో ఆప్యాయంగా కలిసి మెలిసి జీవించాయి. ఈ కథలోని నీతి: అభిప్రాయాలు వేరైనా, ఆత్మీయత మారకూడదు. ఐకమత్యమే అన్నిటికంటే గొప్ప బలం.