అహంకారం కిరణ్పుర అనే నగరంలో మాధవ్, గోపాల్ అనే ఇద్దరు మిత్రులు ఉండేవారు. మాధవ్ కష్టపడి పని చేసే మనస్తత్వం ఉన్నవాడు. తండ్రి నడుపుతున్న చిన్న అచ్చుయంత్రాన్ని (Printing Press) మెరుగుపరుస్తూ, చిన్న చిన్న ఆర్డర్లు తీసుకుంటూ ఎదుగుతున్నాడు. కానీ గోపాల్ అలా కాదు, అతనిది ఎప్పుడూ 'రాజహంస' మనస్తత్వం. "నేను చిన్న చిన్న పనులు చేయడానికి పుట్టలేదు. ఒకేసారి పెద్ద సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించి కోట్లు గడించాలి. మా నాన్నగారి బట్టల కొట్టులో కూర్చుని బేరాలు ఆడటం నా వల్ల కాదు" అంటూ కాలక్షేపం చేసేవాడు. గోపాల్ కుటుంబం ధనవంతులదే కావడంతో అతనికి ఏ లోటూ ఉండేది కాదు, కానీ అతనిలో ఉన్న అహంకారం చూసి తండ్రి దిగులు పడేవాడు. ఒకనాడు వారి పాత బడిపంతులు బాలయ్య గారు వారిని చూడటానికి వచ్చారు. వారి స్థితిగతుల గురించి అడిగారు. మాధవ్ తాను నేర్చుకుంటున్న మెళకువల గురించి చెప్పాడు. గోపాల్ మాత్రం, "నేను ఒకేసారి అంతర్జాతీయ స్థాయిలో వ్యాపారం మొదలుపెడతాను. మా నాన్నగారి వ్యాపారాన్ని పదింతలు విస్తరిస్తాను" అని గొప్పలు పోయాడు. అప్పుడు బాలయ్య గారు నవ్వి, "నాయనా! పునాది లేని ఇల్లు నిలవదు. దురాశకు పోయి ఉన్నదాన్ని కాపాడుకోలేని మందారపుర మందబుద్ధి కథ చెబుతాను విను" అని ఇలా మొదలుపెట్టారు: మందారపుర మందబుద్ధి కథ పూర్వం మందారపురం అనే ఊరిలో కేశవుడు అనే ఒక సోమరిపోతు ఉండేవాడు. అతనికి దొరికిన గడ్డిపరకను కూడా బంగారంగా మార్చాలన్న పేరాశ ఉండేది. ఒకరోజు అడవిలో ఒక దైవిక శక్తి కలిగిన ఒక కల్పవృక్షం అతనికి కనిపించింది. ఆ చెట్టుకి ఏది కోరితే అది ఇచ్చే శక్తి ఉంది. కేశవుడు ఆ చెట్టుని చూసి, "నాకు ఒక్క బంగారు నాణెం వద్దు, ఒక్క నగ వద్దు. నా కన్ను పడిన ప్రతి వస్తువు బంగారంగా మారిపోవాలి" అని కోరుకున్నాడు. ఆ చెట్టు అతనికి ఆ వరాన్ని ఇచ్చింది. కేశవుడు ఎంతో సంతోషంతో ఇంటికి వచ్చాడు. తను ముట్టుకున్న తలుపు బంగారం అయ్యింది, కుర్చీ బంగారం అయ్యింది. "నేనే ప్రపంచంలో అతి పెద్ద ధనవంతుడిని" అని మురిసిపోయాడు. ఇంతలో అతనికి విపరీతమైన ఆకలి వేసింది. పళ్లెంలోని అన్నాన్ని చేత్తో ముట్టుకోగానే అది గట్టిపడి బంగారు గింజలుగా మారిపోయింది. మంచి నీళ్లు తాగబోతే అవి ద్రవ బంగారంలా మారి గొంతు దిగలేదు. తన విపరీతమైన కోరిక వల్ల తినడానికి తిండి లేక, తాగడానికి నీరు లేక కేశవుడు అల్లాడిపోయాడు. తన బంగారు మేడలోనే ఆకలితో అలమటించి ప్రాణాలు విడిచాడు. ఉన్నదాన్ని అనుభవించకుండా, ఆకాశానికి నిచ్చెన వేయాలనుకున్న దురాశ అతన్ని ముంచేసింది. ఈ కథ విన్న తర్వాత బాలయ్య గారు ఇలా అన్నారు, "గోపాల్! కేశవుడిలాగా పెద్ద గంతులు వేయాలని చూడకు. చిన్న స్థాయి నుంచి నేర్చుకుంటేనే పెద్ద స్థాయిని తట్టుకోగలవు." గోపాల్కు తన తప్పు తెలిసొచ్చింది. "గురువుగారు, నా కళ్లు తెరిపించారు. రేపటి నుంచే మా నాన్నగారి దుకాణంలో కూర్చుని వ్యాపారం నేర్చుకుంటాను" అని మాట ఇచ్చాడు. ________________________________________ ఈ కథలోని నీతి: "దురాశ దుఃఖానికి చేటు. అనుభవం లేని అహంకారం వినాశనానికి దారి తీస్తుంది."