ఆపిల్ పండు మగధ రాజ్యాన్ని పరిపాలించే విక్రమసింహుడు అనే రాజు ఉండేవాడు. అతడు పాలనలో న్యాయానికి, ధర్మానికి ప్రాధాన్యత ఇచ్చేవాడు. కానీ అతడికి ప్రజల నిజాయితీపై తరచుగా అనుమానాలు వచ్చేవి. ఒకసారి, విక్రమసింహుడు తన రాజభవనంలోని ఉద్యానవనంలో ఉన్న ఒక ప్రత్యేకమైన ఆపిల్ చెట్టు గురించి పట్టణంలో ప్రకటింపజేశాడు. ఆ చెట్టుకు కేవలం ఒకే ఒక్క ఆపిల్ పండు కాసింది. అది సంవత్సరంలో ఒక రోజు మాత్రమే పండుతుంది. "ప్రజలారా, ఈ పండు అత్యంత పవిత్రమైనది. రేపు ఉదయం సూర్యోదయం కాకముందే ఎవరైతే ఈ పండును తెచ్చి రాజధానిలో ఉన్న నగర ద్వారం ముందు ఉంచుతారో, వారికి లక్ష బంగారు నాణేలు బహుమతిగా ఇస్తాను," అని రాజు ప్రకటించాడు. కానీ రాజు ఒక షరతు పెట్టాడు: "ఈ పండును కోయడానికి లేదా తీసుకురావడానికి వెళ్ళే వ్యక్తి, గతంలో ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పని, దొంగతనం చేయని, లేదా ఎవరికీ అన్యాయం చేయని వ్యక్తి అయి ఉండాలి. ఆ పండును అపవిత్రం చేస్తే, రాజు ఆగ్రహానికి గురవుతారు." ఈ ప్రకటన వినగానే పట్టణంలో పెద్ద చర్చ మొదలైంది. లక్ష బంగారు నాణేలు అంటే సామాన్య విషయం కాదు. ప్రతి ఒక్కరూ తామే ఆ పండును తెచ్చి బహుమతి గెలుచుకోవాలని ఆశపడ్డారు. 🌳 మొదటి ప్రయత్నం: వజ్రవర్ధన్ ముందుగా వజ్రవర్ధన్ అనే గొప్ప వర్తకుడు, తాను అత్యంత నిజాయితీపరుడిని అని చెప్పుకునేవాడు, బయలుదేరాడు. రాత్రి బాగా పొద్దుపోయాక, అతడు రాజభవనం ఉద్యానవనం లోపలికి ప్రవేశించాడు. అతడు చెట్టు వద్దకు వెళ్ళగానే, ఆ చెట్టు ఆపిల్ను తీసుకురావడానికి అంగీకరించలేదు. వజ్రవర్ధన్ ఎంత ప్రయత్నించినా, ఆ చెట్టు కొమ్మలు కిందకు వంగలేదు. విసుగు చెందిన వజ్రవర్ధన్, తన బలమంతా ఉపయోగించి కొమ్మను విరిచి పండును కోయడానికి ప్రయత్నించాడు. అంతే! ఆ చెట్టు నుండి పెద్ద శబ్దం వచ్చి, వజ్రవర్ధన్ గతంలో చేసిన కొన్ని అన్యాయాలు, కొందరిని మోసం చేసిన విషయాలు గట్టిగా అరిచి చెప్పింది. ఆ శబ్దానికి రాజభవన సిబ్బంది లేచారు. వజ్రవర్ధన్ పట్టుబడి, అవమానంతో పారిపోయాడు. 💰 రెండవ ప్రయత్నం: గురుదాస్ తరువాత, గురుదాస్ అనే ధనవంతుడైన పండితుడు వచ్చాడు. తాను జీవితంలో ఎప్పుడూ దొంగతనం చేయలేదని, కేవలం అబద్ధాలు చెప్పి డబ్బు సంపాదించానని అనుకున్నాడు. పండితుడు నెమ్మదిగా చెట్టు దగ్గరకు వెళ్ళాడు. అతడు పండును చేతితో తాకగానే, ఆ చెట్టు వెయ్యి రెట్లు పెద్దగా నవ్వి, గురుదాస్ వేరే వారికి ఇచ్చిన అబద్ధపు వాగ్దానాలు, అసత్య బోధనల గురించి గట్టిగా చెప్పింది. "నువ్వు దొంగతనం చేయకపోయినా, నీ అబద్ధాల ద్వారా అమాయకుల డబ్బును దోచుకున్నావు!" అని చెట్టు అరిచింది. గురుదాస్ కూడా పట్టుబడి పారిపోయాడు. 🙏 మూడవ ప్రయత్నం: పేద రైతు శ్రీకరుడు చివరికి, శ్రీకరుడు అనే పేద రైతు వచ్చాడు. అతడికి ఆస్తులు లేవు, జ్ఞానం లేదు. అతడు తన జీవితంలో కేవలం కాయకష్టం తప్ప, మరేమీ తెలియని వ్యక్తి. బహుమతి గెలుచుకోవాలని ఆశ ఉన్నా, పండు కోసం దేవుడికి మొక్కి, కేవలం తన నిజాయితీని నమ్ముకున్నాడు. శ్రీకరుడు చెట్టు వద్దకు వెళ్ళాడు. "పవిత్రమైన పండు, నాకు లక్ష బంగారు నాణేలు కావాలి. కానీ గతంలో నేను చిన్నప్పుడు తెలియక మా తల్లి చెప్పిన పని చేయకుండా అబద్ధం చెప్పినట్టు గుర్తు. అప్పుడు అబద్ధం చెప్పకుండా ఉండుంటే బాగుండేది. అందువల్ల, నేను ఈ పండును తీసుకోవడానికి అర్హుడిని కాదేమో. నన్ను క్షమించు," అని ఏడుస్తూ తన తప్పును అంగీకరించాడు. శ్రీకరుడి పశ్చాత్తాపంతో కూడిన నిజాయితీని చూసి, ఆ చెట్టు తన కొమ్మలను మెల్లిగా కిందకు వంచి, పండును అతడి చేతిలోకి జారవిడిచింది. శ్రీకరుడు తెల్లవారుజామున ఆ పండును నగర ద్వారం వద్ద ఉంచాడు. సూర్యోదయం కాగానే రాజు విక్రమసింహుడు వచ్చి, ఆ పండును శ్రీకరుడు ఉంచినట్లు చూసి ఆనందించాడు. అతడు శ్రీకరుడిని రాజభవనానికి పిలిపించి, ఆ లక్ష బంగారు నాణేలను బహుమతిగా ఇచ్చాడు. నీతి: రాజు, ప్రజలందరూ అత్యాశతో తమను తాము నిజాయితీపరులుగా చెప్పుకుంటారని తెలుసు. అందుకే ఆ పండును ఎన్నుకోవడానికి కావలసినది - నిజమైన నిస్వార్థం మరియు తన తప్పులను ఒప్పుకునే పశ్చాత్తాపంతో కూడిన నిజాయితీ.