అనాథ ప్రయాణం: ఆశల తీరం - ఆనంద నిలయం పూర్వం కావేరీ నది తీరాన ఉన్న ఒక చిన్న పల్లెటూరిలో రాముడు అనే యువకుడు ఉండేవాడు. వాడు పుట్టినప్పుడే తల్లిదండ్రులు కన్నుమూశారు. చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం వాడికి కొత్తగానే ఉండేది కానీ, వాడిని తనది అని చెప్పుకోవడానికి ఒక్క ప్రాణి కూడా లేదు. చిన్నతనంలో ఒక వడ్రంగి దగ్గర పని నేర్చుకున్నాడు. కానీ ఆ వడ్రంగి రాముడితో వెట్టిచాకిరి చేయించుకున్నాడే తప్ప, పనిలో మెలకువలు నేర్పలేదు. వయసు పెరిగేకొద్దీ, "ఇక నీ దారి నువ్వు చూసుకో" అని ఆ వడ్రంగి వాడిని పంపేశాడు. ఒంటరి ప్రయాణం రాముడు దేశసంచారం మొదలుపెట్టాడు. పక్షులకు గూళ్లు ఉన్నాయి, జంతువులకు నిలువ నీడ ఉంది, కానీ రాముడికి మాత్రం ఆకాశమే కప్పు, నేలే పరుపు. వాడు ప్రతి ఊరు వెళ్లేటప్పుడు ఒకటే కల కనేవాడు—ఎవరైనా తనని పలకరించి, "నీవు మావాడివి" అని ప్రేమగా హత్తుకుంటారని. కానీ ఏ గ్రామం వెళ్లినా జనం వాడిని ఒక అపరిచితుడిగానే చూసేవారు. నలుగురు కలిసి నవ్వుకుంటుంటే చూసి రాముడు ఎంతో అసూయపడేవాడు. "కడుపు నిండా తినడం కాదు, మనసు విప్పి మాట్లాడటమే కదా నిజమైన ఆనందం!" అని వాడు స్వానుభవంతో తెలుసుకున్నాడు. నిరాశలో వెలుగు ఒకరోజు రాముడు జీవితంపై విరక్తి చెంది, ఉప్పొంగి ప్రవహిస్తున్న కృష్ణా నది ఒడ్డుకు చేరుకున్నాడు. "నాకోసం బాధపడేవారే లేనప్పుడు, ఈ బతుకు ఎందుకు?" అనుకుంటూ నదిలో దూకి ప్రాణాలు తీసుకోవాలనుకున్నాడు. వాడు దూకబోయే సమయంలో, నది మధ్యలో ఒక యువకుడు కొట్టుకుపోతూ, సాయం కోసం అర్తనాదాలు చేయడం చూశాడు. ఆ క్షణంలో రాముడిలో ప్రాణభయం పోయి, తోటి మనిషిని కాపాడాలనే తపన మొదలైంది. ప్రాణాలకు తెగించి నదిలోకి దూకిన రాముడు, ఆ యువకుడిని సురక్షితంగా ఒడ్డుకు చేర్చాడు. ఆ యువకుడి అనుచరులు అక్కడికి చేరుకుని, తమ యజమానిని తీసుకువెళ్లారు. అలిసిపోయిన రాముడు ఒక చెట్టు కింద పడుకుని, ఆపై దగ్గరలోని విజయపురి నగరానికి చేరుకున్నాడు. ఊహించని మలుపు సాయంత్రం వేళ విజయపురిలోని ఒక ప్రసిద్ధ శివాలయానికి రాముడు వెళ్ళాడు. అక్కడ ఒక గొప్ప ధనవంతుల కుటుంబం పూజ కోసం వచ్చింది. వారు మరెవరో కాదు, రాముడు ఉదయం కాపాడిన యువకుడి కుటుంబ సభ్యులు. ఆ యువకుడు తన తండ్రికి రాముడి గురించి చెప్పాడు. గుడిలో ఉన్న రాముడిని చూడగానే ఆ ధనవంతుడు (శివయ్య) పరుగున వచ్చి వాడిని కౌగిలించుకున్నాడు. "నాయనా! నా కొడుకు ప్రాణాలు కాపాడావు. నిన్ను చూస్తుంటే మా ఇంటి బిడ్డలాగే ఉన్నావు. నీకు ఎవరు లేకపోతే ఏంటి? ఇవాల్టి నుంచి నువ్వు మా కుటుంబంలో ఒకడివి" అని శివయ్య వాగ్దానం చేశాడు. శివయ్య రాముడిని తన ఇంటికి తీసుకువెళ్లి, గౌరవంగా చూసుకోవడమే కాకుండా, తన గూడంత ఇంట ఒక బాధ్యత గల స్థానాన్ని ఇచ్చాడు. రాముడు కలగన్నట్లుగానే, ఒక ఆప్తవర్గం, ప్రేమించే మనుషులు వాడికి లభించారు. వాడి పగటి కలలు నిజమై, ఒక నిరుపేద అనాథ, అదృష్టవంతుడిగా మారాడు. నీతి: నిరాశలో ఉన్నప్పుడు కూడా ఇతరులకు చేసే సాయం, మన జీవితాన్నే మార్చివేస్తుంది.