ఆటలో ఆత్మానందం సువర్ణపురాన్ని పరిపాలించే వీరచంద్రుడు అనే రాజుకు బుద్ధిబలాన్ని పెంపొందించే ఆటలంటే విపరీతమైన మక్కువ. ముఖ్యంగా శత్రంజి (చదరంగం) అతని మనస్సుకు ప్రశాంతతనిచ్చేది. రాజ్యపాలనతో అలసిపోయిన వేళల్లో, కొద్దిసేపైనా తన మంత్రి ధర్మదేవుడుతో శత్రంజి ఆడటం అతనికి పరమానందం. ఎవరితో ఆడినా గెలుపు రాజుదే. ఆ విజయంలోనే అతడు తన గొప్పతనాన్ని చూసుకునేవాడు. మంత్రి ధర్మదేవుడు ఓడిపోయినా చిరునవ్వుతో రాజును అభినందించేవాడు. కానీ ఒక రోజు అనూహ్యంగా మంత్రి రాజును ఓడించాడు. ఆ ఓటమి వీరచంద్రుని గుండెల్లో అగ్ని రాజేసింది. కోపంతో బల్లను తోసి, మాటలేమీ లేకుండా సభను వదిలి వెళ్లిపోయాడు. ఆ రోజు నుంచీ రాజు ముఖంలో చిరునవ్వు మాయమైంది. మర్నాడు మంత్రి క్షమాపణ చెప్పగా, రాజు మౌనంగా ఆటకు అంగీకరించాడు. ఈసారి రాజు గెలిచాడు. కానీ ఆ ఆనందం క్షణికమే. తరువాతి ఆటలన్నీ మంత్రే గెలిచాడు. రాజు ఓటమిని భరించలేకపోయాడు. ఆటపై ఆసక్తి తగ్గింది. రాజ్యకార్యాల్లోనూ నిర్లిప్తత కనిపించసాగింది. ఈ మార్పును గమనించిన మంత్రి, రాజుతో ఇలా అన్నాడు — “మహారాజా! చిత్రగిరి రాజ్యంలో ఒక యువ శత్రంజి నిపుణుడు ఉన్నాడు. పేరు ఆనందవిక్రముడు. అతడిని పిలిస్తే మీ మనస్సులోని సందేహానికి సమాధానం దొరకవచ్చు.” రాజు అంగీకరించాడు. ఆనందవిక్రముడు రాజసభకు వచ్చిన రోజు, అతని చూపుల్లో అహంకారం లేదు. వినయంగా వంగి, “మహారాజా! ఒకసారి నాతో ఆడండి. మీ సమస్యకు సమాధానం నేనే ఇస్తాను,” అన్నాడు. మొదటి ఆటలో రాజే గెలిచాడు. ముఖంలో పాత ఆనందం మెరిసింది. కానీ ఆ తరువాత ఆటలన్నీ ఆనందవిక్రముడే గెలిచాడు. రాజు ఎంత ప్రయత్నించినా గెలవలేకపోయాడు. కోపం మళ్లీ రాజులో చెలరేగింది. అప్పుడు మంత్రి ముందుకొచ్చి ఆనందవిక్రముడితో ఆడి, అతడిని సులభంగా ఓడించాడు. రాజు విస్మయానికి లోనయ్యాడు. అప్పుడే ఆనందవిక్రముడు అన్నాడు — “మహారాజా! ఆటలో ఆనందం రెండు విధాలు. ఒకటి — గెలిచామనే మదంతో వచ్చే ఆనందం. ఇది మత్తులాంటిది. కొంతసేపటికి మనస్సును ఖాళీ చేస్తుంది. రెండవది — ఆడుతున్న ప్రతి క్షణంలో వచ్చే ఆత్మానందం. ఇది ఔషధంలాంటిది. మనసును పదునుపెడుతుంది.” రాజు మౌనంగా విన్నాడు. “మీరు గెలిచినప్పుడు ఎదుటివారి బాధను చూసి సంతోషించడం మీకు అలవాటైంది. కానీ మంత్రి గారు కావాలని ఓడిపోయినా, ఆయన ముఖంలో బాధ లేదు. అందుకే మీకు ఆనందం తగ్గింది,” అన్నాడు ఆనందవిక్రముడు. రాజు కళ్ళు మూసుకుని గతాన్ని గుర్తుచేసుకున్నాడు. మాట నిజమే. అప్పుడే ఆనందవిక్రముడు తన తలపాగా తొలగించి, “మహారాజా! నేను మీ మంత్రిగారి శిష్యుడిని… ఆయన కుమారుడిని. మీకు నిజమైన ఆనందం ఏమిటో గుర్తుచేయడానికే ఈ పరీక్ష,” అన్నాడు. వీరచంద్రుడు కళ్ళలో ఆనందాశ్రువులు మెరిశాయి. ఆనందవిక్రముడిని హృదయానికి హత్తుకున్నాడు. ఆ రోజు నుంచీ రాజు శత్రంజిని గెలుపుకోసం కాదు – మనస్సు కోసం ఆడసాగాడు. కాలక్రమేణా ఆనందవిక్రముడిని తన కుమార్తెకు వరుడిగా ఎంపిక చేసి, వైభవంగా వివాహం జరిపి, యువరాజుగా పట్టాభిషేకం చేశాడు. నీతి 👉 విజయం కన్నా విలువైనది – ఆ ప్రయాణంలో పొందే ఆనందం.